YAPI SEKTÖRÜNDE TEKNOLOJİK YENİ YAPI ÜRÜNLERİNİN KARAR VERME SÜRECİNDE SİSTEMATİK DEĞERLENDİRİLMESİ

Pelin Karaçar Ercoşkun, Erkan Avlar
2.228 515

Öz


ÖZET

Yapı sektörünün stratejik rolü; süre, maliyet ve kalite boyutlarının yanında rekabetin dördüncü boyutu olarak teknolojik yenilik olgusu ile gelişmektedir. Yeni ürünlerin yapı sektörüne etkisi, mevcut üretim kaynaklarının nicelik ve nitelik açısından gereksinime yanıt vermesiyle biçimlenmektedir.  Yapı teknolojisi, yeni ürünlerin geliştirilmesinde ve binaların yapımında etkili olmaktadır. Yapı sektörü açısından bakıldığında teknolojinin iki temel çıktısı, teknolojik ürünler ve teknolojik ürünlerle ilişkili sistematik düzenlemelerdir. Bu anlamda yapı teknolojisi kavramı, yalnızca bilimsel gelişmeyi içermemekte, aynı zamanda sosyal, kültürel ve çevresel boyutların daha verimli şekilde ele alınmasını da kapsamaktadır.

Hızla değişen teknoloji ve bununla beraber sürekli artan teknoloji alternatifleri, işletmelerin kendilerine uygun teknolojiyi seçerken güçlüklerle karşılaşmalarına sebep olmaktadır. Buna karşın doğru teknolojinin seçimi, sürekli gelişen karmaşık iş yaşamında işletmelere çok önemli rekabetçi avantajlar sağlamaktadır. Aynı zamanda işletmelerin yeni teknoloji uygulamaları hem ürün çeşitlemesi hem de yeni iş düşünceleri için fırsatlar sunacaktır.

Teknoloji seçimi, bir ülkenin ekonomik ve iktisadi yapısına, ekonominin içinde bulunduğu üretim şekline, üretim gücüne ve üretim koşullarına, aynı zamanda ulaşılması gereken hedeflere en uygun teknolojik bilgilerin hangisi olduğuna karar vermektir.

Ürün seçimindeki kararlar yapının tüm evrelerinde kendisini göstermektedir. Bu kararın doğru verilmesi, karar verici konumundaki tasarımcının ürün seçme sırasında sorumluluğu yüklenmesine, görevlerini yerine getirmesine, ilgili kurumların sonuçları denetlemesine ve kullanıcıların kararları sorgulamalarına bağlıdır.

Karar verme sürecinde ürünlerin yanlış seçimi, ekonomik açıdan malzeme, zaman ve işçilik kayıplarına neden olabilmektedir. Ayrıca yapının performans koşulları etkilenmekte, buna bağlı olarak yapının servis ömrü kısalmakta, çevre ile olan etkileşimi zarar görmekte ve bunun sonucunda kullanıcılar açısından olumsuz koşullar ortaya çıkmaktadır. Teknolojik yeni yapı ürünlerinin seçim kararının verilebilmesi için sistematik bir karar verme süreci gerekmektedir. Bu çalışmada, yapı sektöründe teknolojik yeni ürünlerinin seçiminde karar verme sürecinin sistematik bir şekilde tamamlanması için bir model önerilmektedir. Model; seçeneklerin değerlendirilmesi, tasarım, zorunluluklar ve seçim aşamalarından oluşmaktadır. Bu model önerisi ile süre, maliyet, kalite, performans, yeni teknoloji ve çevre ölçütlerine uygun yapı ürünlerinin yapı sektöründe seçim kararının doğru bir şekilde verileceği ve kullanımının yaygınlaşabileceği düşünülmektedir.

 


Anahtar kelimeler


Anahtar kelimeler: Yapı sektörü, teknolojik yeni ürünler, teknoloji seçimi, karar verme süreci.

Tam metin:

PDF

Referanslar


Birgonul, M. T., Azhar, S., Ahmed, S. M., Dikmen, İ, Budayan, C., “Collaboration and Integration in Engineering, Management and Technology”, Fifth International Conference on Construction in the 21 st Century, İstanbul, (2009).

Acar, E., “Teknolojik yeniliklerin küçük ve orta boy inşaat firmalarına yaygınlaşması”, Doktora Tezi, İTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul (2005).

Sağır, C., “Karar verme sürecini etkileyen faktörler ve karar verme sürecinde etiğin önemi: uygulamalı bir araştırma”, Trakya Üniversitesi Soysal Bilimler Enstitüsü, Y.lisans tezi, Edirne, (2006).

Akaytay, A., “Karar verme sürecinde maliyet verilerinin rolü: ABC Makine ve ticaret sanayi A.Ş. Uygulaması”, Sakarya Üniversitesi sosyal bilimler Enstitüsü, Ylisans tezi, Sakarya, (2004).

Drucker, P. F., “The Effective Decision”, Harward Business Review Paperpack, (2001).

Rue ve Byars, “Decision Making skills”, Management skills and application, Mc Graw Hill, (2003).

Hammond, J. Keeney, R. Raiffa, H., “Smart Choices”, Harward Business Review School Press, Boston (1998).

Çürük, A.,S., “İşletmelerde karar verme sürecinin etkinliği bakımından yönetim bilgi sistemlerinin rolü: teorik ve uygulamalı bir çalışma”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Y.lisans Tezi, Konya, (2007).

Yaşlıoğlu, M., “Karar verme sürecinde eğilimler ve bir araştırma”, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Y.lisans tezi, İstanbul, (2007).

Bursalıoğlu, Z., Okul yönetiminde Yeni yapı ve davranış, yedinci baskı, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No:154, Ankara, (1987).

Doğrusöz, H., “Karar vermede değerlendirmenin yeri ve rolü”, Eğitim Yönetiminde Denetleme Ve Değerlendirme Sempozyumu, Ankara : A.Ü. Eğitim bilimleri fakültesi yayınları; 147: 13-19, (1985).

Daft, R., “Management”, 6th Edition , Thomson South Western, (2003).

Tosun, K., “İşletme Yönetimi”, İşletme Fakültesi yayını No:226, (1990).

Dinçer, Ö., Fidan, Y., “İşletme Yönetimi”, Beta, İstanbul, (1996).

Erçağ, A., “Bina üretiminde teknoloji kullanımı”, Y.lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü , İstanbul, (2000).

Tiryaki, Y.K., “Yapı üretiminde teknoloji ve stratejik yönetim”, Y.lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, (1990).

Narayanan, V. K., Managing Technology and Innovation For Competitive Advantage, Prentice- Hall, United States of America, (2001).

Yumuk, G., İnan, İ.H., “Trakya Bölgesindeki İmalat Sanayi İşletmelerinin Kalite Maliyetlerinin SWOT Analizi İle Değerlendirilmesi”, Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, /2(2): (2005).

OECD; Yenilik Verilerinin Toplanması Ve Yorumlanması Için Ilkeler, Tübitak, Ankara, (2005).

Twiss B., Managing Technological Innovation, PitmanPpublishing, Great Britain, (1992).

Karakütük, K., Aksoy, H.H., Akçay, R.C., Eğitim değerlendirme yönetiminde Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi 27(1): (1994). süreci, Ankara




e-ISSN:2147-9526